{"id":228,"date":"2026-01-01T08:32:49","date_gmt":"2026-01-01T07:32:49","guid":{"rendered":"https:\/\/wesselvanbeek.com\/?p=228"},"modified":"2026-01-01T08:32:49","modified_gmt":"2026-01-01T07:32:49","slug":"nieuwsjaaroverdenkingen-ai-therapie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wesselvanbeek.com\/?p=228","title":{"rendered":"Nieuwsjaaroverdenkingen Ai therapie"},"content":{"rendered":"

Nieuwjaarsoverdenkingen<\/h3>\n

Het is niet een kwestie of<\/em> het zal gebeuren, maar het gaat over hoe<\/em> en wanneer<\/em>. En wat onze rol<\/em> er in zal zijn. De toekomst van de geestelijke gezondheidszorg gaat niet over het inzetten van Ai binnen de gereguleerde huidige structuren, maar zal veel meer gaan over hoe we mensen helpen op een juiste manier om te gaan met wat Ai ons gaat bieden Het gaat over het structureren het reguliere. Over privacy en het gaat over mensen begeleiden in het proces wat ze meer en meer zelfstandig kunnen doorlopen wanneer ze gebruik maken van hun AI chatbots of -therapeuten. In de komende periode zullen we mensen gaan helpen in het inzetten van AI.\u00a0 In de periode daarna zullen we vooral bezig zijn met het reguleren van onze eigen plek binnen de door AI gedomineerde geestelijke gezondheidszorg.<\/p>\n

Vanzelfsprekend zullen uitzonderingen zijn wanneer het gaat over ernstige psychiatrische stoornissen of levensvragen die niet door middel van AI kunnen worden beantwoord, maar meer en meer zal de geestelijke gezondheidszorg worden vervangen door digitale therapeuten, digitale coaches en digitale begeleiders. Begeleiders door de processen waar we als mens mee worstelen gedurende ons leven. We moeten de huidige Ai niet vervangen, maar laten ontwikkelen door deskundigen als psychologen en psychiaters. Die zich ontwikkelen in het toespitsen van kennis over wat Ai is, hoe het in te zetten en hoe daar als begeleider een rol in te spelen. Hoe een rol in te nemen naast de Ai therapeuten die beschikbaar zullen komen. Misschien zullen er collega’s blijven die zich inzetten voor de kleinere en kleiner wordende deelgroep van mensen die onvoldoende baat hebben bij de digitale therapeuten. Deze mensen zullen zich moeten focussen en die zullen hun deelgebied moeten aanpassen aan de ontwikkelingen van AI en niet andersom. Het huidige model de huidige manier van werken de huidige keuzes die we maken zijn niet langer vanzelfsprekend.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Een bijkomend voordeel van AI kan zijn dat we onszelf en onze maatschappij helpen in het accepteren van de verschillen. Ai richt zich niet vanzelfsprekend vanuit het medisch model op de genezing van ziekte of het voorkomen van narigheid en ellende. Maar het biedt een ruimer referentiekader met kennis vanuit de filosofie, vanuit de sociologie, vanuit de antropologie op een andere manier om te gaan met verschillen van het leven, verschillen van interpreteren en verschillen van psychisch en medisch biologisch welzijn. Sommige mensen beoordelen de verandering In de informatietechnologie\u00a0 en de inzet van technische of digitale middelen, als een verarming<\/em> van ons systeem. Het zou er slechter op worden. Dat is, zeker op langere termijn, maar helemaal de vraag. Het ligt vanzelfsprekend aan de manieren waarop we deze technologie gaan toepassen waarop we het gaan inrichten en herinrichten, aanpassen, bijstellen, beter maken. Afgestemd op wat mensen willen en nodig hebben, Niet wat het model als vanzelfsprekend aan hen voorschrijft.\u00a0 Door verdergaande individualisering en personalisering van AI kan onze zorg beter en beter afgestemd raken op wat onze cli\u00ebnten werkelijk willen en nodig hebben. Ze hoeven zich niet aan te passen aan onze manier van denken en handelen. Maar de Ai met al haar kan zich aanpassen aan wat de cli\u00ebnt zoekt wat de pati\u00ebnt nodig heeft, wat de mens kan helpen om te groeien zich te ontwikkelen, of om te gaan met alle vragen rondom teleurstelling, narigheid en ongezondheid die het leven ook biedt. En juist deze persoonlijke aanpassing afstemming is een belangrijk voordeel, een belangrijk onderdeel van een Ai therapeut. Het vindt niet zoveel vanuit zichzelf, het heeft geen doel, het kent niet een vanzelfsprekende richting of een aanpak. Het kan zich gepersonaliseerd afstemmen op wat mensen nodig hebben. Kan dat eindeloos en zonder beperkingen doen, aangepast aan wat er nodig is. Want het kan niet zo zijn dat die ene methode die we uitvinden die we ontwikkelen die we testen en waar we wetenschappelijk onderzoek aan besteden, vanzelfsprekend toepasbaar is op al die duizenden en honderdduizenden mensen die we met vergelijkbare klachten willen behandelen. Laat Ai, op termijn, uitrekenen wat het beste bij wie past. Dat is de personalized medicine<\/em> die we zo belangrijkrijk vinden.<\/p>\n

Onze anticipatoire rouw<\/h3>\n

We hebben het niet makkelijk met dat vooruitzicht. Waarin we onze zo geliefde werk moeten aanpassen aan iets wat we niet zelf bedacht hebben. We hebben zo lang gestudeerd, geoefend, opleidingen gedaan, bijscholingen, intervisies en misschien wel leertherapie. En dan gebeurt er dit. Worden we over een paar jaar minder nodig en zullen er misschien wel banen verdwijnen, ook in ons gebied. Natuurlijk ontkennen we dat, dat hoort bij rouwen, zijn we cynisch en overmatig kritisch, zijn we somber en ook boos. Laten we een stukje van die werkelijkheid binnen, om vervolgens weer gewoon verder te gaan zonder aandacht voor het onvermijdelijke.<\/p>\n

Het is ook onze ego-deflatie. We zijn gekwetst, we worden ongewild en onverwacht veel minder belangrijk dan we altijd vonden dat we waren. We worden gekrenkt, geraakt in onze illusionaire grandiositeit en beperkt tot een verlengstuk van een computerprogramma. Natuurlijk accepteren we dat niet zomaar, verzetten we ons. Dat is denk ik de fase waar de meesten van ons in zitten. Sommigen zoeken we een wat actievere manier om zich tot de nieuwe werkelijkheid te verhouden, maar de meesten van ons klampen zich vast aan de oude realiteit.<\/p>\n

Herformulering van onze professionele identiteit<\/h3>\n

Het gaat er dus niet om wie we waren, maar we zullen het moeten hebben over wie we gaan worden. Wat onze rol en plek, wat onze nieuwe identiteit zal zijn naast de nieuwe. Voor de specialisten onder ons zal er een niche over blijven, waarvan we de grootte niet kunnen overzien. Zij zullen relatief gewoon kunnen blijven doen wat ze altijd al deden. Maar de meesten van ons moeten nadenken over wat ze gaan doen, wat hun rol is, hoe we helpen in het ontwikkelen van Ai therapie. Misschien moeten we het digitherapie<\/em> gaan noemen. We worden content beheerders en bewakers. Proces deskundigen, die de kunstmatige intelligentie gaat uitleggen hoe op welk moment van die superieure kennis en oneindige beschikbaarheid gebruik te maken.<\/p>\n

Dit hoeven we niet in 2026 te doen. Tenminste, niet iedereen. Maar hoe lang gaat het duren voordat bovenstaande we structureel overbodig gaan worden, in onze huidige vorm? Dat ligt er bovenal aan, hoeveel geld er mee te verdienen is. En dat is enorm. Na defensie en porno, is de gezondheidszorg een belangrijke derde, als het gaat over internetgebruik. En in de Ai wereld is welzijn & gezondheid de absolute nummer 1. Dus het leidt geen twijfel, het zal razendsnel gaan, want er is heel veel geld mee te verdienen. Simpel as that.<\/p>\n

Hoe gaat u er zich hiertoe verhouden? Bent u al over de ontkenning heen? Of loopt het zo’n vaart niet<\/em>?<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nieuwjaarsoverdenkingen Het is niet een kwestie of het zal gebeuren, maar het gaat over hoe en wanneer. En wat onze rol er in zal zijn. De toekomst van de geestelijke gezondheidszorg gaat niet over het inzetten van Ai binnen de gereguleerde huidige structuren, maar zal veel meer gaan over hoe we mensen helpen op een […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_publicize_message":"","jetpack_publicize_feature_enabled":true,"jetpack_social_post_already_shared":true,"jetpack_social_options":{"image_generator_settings":{"template":"highway","default_image_id":0,"font":"","enabled":false},"version":2}},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-228","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-overige"],"jetpack_publicize_connections":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wesselvanbeek.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/228","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wesselvanbeek.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wesselvanbeek.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wesselvanbeek.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wesselvanbeek.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=228"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wesselvanbeek.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/228\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wesselvanbeek.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=228"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wesselvanbeek.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=228"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wesselvanbeek.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=228"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}